Chrome Badge
Athavan Newsswitch to mobile site switch to desktop site

Weekly Special

வடக்கு கிழக்குத் தமிழர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளனர்

அனைவருக்கும் வணக்கம்..!

வடக்கு – கிழக்கு மாகாணங்களின் அபிவிருத்தியை திட்டமிட்டு முன்னெடுப்பதற்காக செயலணி ஒன்றை அரசாங்கம் உருவாக்கியுள்ளது. அந்த செயலணியிலும் வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.

ஏற்கனவே தேசிய அரசாங்கத்தின் அமைச்சரவையில் தமிழ் மக்களின் பிரதிநிதித்துவம் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. வடக்கு கிழக்கு தமிழ் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பில் 16 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும், ஈ.பி.டி.பியின் ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், சுதந்திரக் கட்சியின் நியமன உறுப்பினருமாக 18 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் இருக்கின்றார்கள்.

தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு அரசாங்கத்திற்கு ஆதரவாகவும், நாடாளுமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சியாகவும் இருக்கின்றது. இந்த நிலைப்பாடு அடிப்படையிலேயே முரண்பாடானதாகும். அரசாங்கத்தை ஏற்படுத்துவதில் முக்கிய பங்களிப்பைச் செய்தவர்கள் என்றவகையில் ஆட்சியிலும் பங்கெடுத்துக்கொண்டு மத்திய அமைச்சரவையில் ஐந்து அமைச்சர்களையும், பிரதி அமைச்சுக்களில் ஐந்து அமைச்சுக்களையும் கேட்டுப் பெற்றுக்கொண்டு வடக்கு கிழக்கின் அபிவிருத்தி, மீள் கட்டமைப்பை அர்த்தமுள்ளவகையில் செய்து கொண்டு அமைச்சரவையிலும், அரசுக்குள்ளும் தேசிய இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வு வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தை கொடுத்திருக்கலாம்.

அவ்வாறான சூழலில் தேசிய இனப்பிரச்சனைக்கு தீர்வுக்காக பலமான நிலையில் இருந்து கொண்டு போராடும் அதேவேளை தமிழ் மக்கள் எதிர்கொண்டுள்ள ஏனைய நாளாந்த பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வுகளை பெற்றுக்கொடுக்கவும் செய்திருக்கலாம்.

அல்லது அரசுக்கு ஆதரவாக செயற்படுவதை முற்றாக கைவிட்டு, ஒரு தேசிய எதிர்க்கட்சியாக உரிமைகள் ஒடுக்கப்பட்டும், கோரிக்கைகளுடன் போராடும் சிங்கள மக்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு அரசுக்கு எதிராக போராடுவதுடன், தமிழ் மக்களின் அரசியல் நியாயங்களை சிங்கள மக்களிடம் தெளிவுபடுத்தும் பாரிய வேலைத்திட்டத்தை முன்னெடுத்துக்கொண்டு, எதிர்க்கட்சி என்றவகையில் தமிழரின் அரசியல் உரிமைகளுக்கான தீர்வை வலியுறுத்தி சர்வதேச அழுத்தங்களை பெற்றுக்கொள்ளும் பொறுப்புள்ள வகிபாகத்தை கூட்டமைப்பு செயற்படுத்தியிருக்கலாம்.

இவை இரண்டையும் செய்யாமல் நாடாளுமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சியாகவும், வெளியே அரசுக்கு ஆதரவு திரட்டும் பங்காளியாகவும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு செய்படுவதால், தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் தீர்வு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையும் இல்லை. வேலை வாய்ப்புகள், அபிவிருத்திகள், புதிய தொழில் முயற்சிகள் என்பவையும் தமிழ் மக்களுக்கு இல்லை என்ற நிலைமையே தொடர்கதையாகியுள்ளது.

அமைச்சரவையில் பங்கெடுப்பதால் அவ்வாறானவர்கள் தமிழ் மக்களின் தனிநாட்டுக் கோரிக்கைக்கு எதிரானவர்கள் அல்லது துரோகிகள் என்று விடுதலைப்புலிகள் கூறியபோது அவர்கள் ஆயுத ரீதியாக பலமான நிலையில் இருந்து கொண்டுகூறியதை தர்க்க ரீதியாக ஏற்றுக்கொண்டாலும், அந்தச் சூழலிலும் தமிழ் மக்கள் எதிர் கொண்டிருந்த வேலைவாய்ப்புக் கோரிக்கைகளுக்கு தீர்வு காணவும், நிவாரணங்களை சீராகப் பெற்றுக்கொள்ளவும், போக்குவரத்து வசதிவாய்ப்புகளை உறுதிப்படுத்தவும், இடமாற்றங்கள், மருத்துவ வசதிகளை பெற்றுக்கொள்ளவும், கல்விச் செயற்பாடுகளை கவனிக்கவும் அரசியல் தலைமை ஒன்று தேவையாகவும் இருந்தது என்பதை எவரும் மறுக்க முடியாது. அல்லது மக்களுக்கு அவ்விதமான தேவைகள் மறுத்துக்கொண்டு ஆயுதப் போராட்டத்தை நடத்தவும் முடியாது.

விடுதலைப் போராட்டம் வெற்றிபெற்று தனி நாடு கிடைத்தபிறகுதான் எங்களுக்கு பசிக்கும், என்றோ, சுதந்திர தமிழ் ஈழத்தில்தான் எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வேலைவாய்ப்போ, இடமாற்றங்களோ, இன்னபிற வசதிகளோ தேவைப்படும் என்றோ தமிழர்கள் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை. ஆனால் அந்தத் தேவைகளைப் பெற்றுக் கொடுப்பதற்காக துரோகி என்ற பெயரைச் சுமந்தபடி டக்ளஸ் தேவானந்தா போன்றவர்கள் அரசியல் பணிகளை முன்னெடுத்தபோது அதை பலரும் பலிசுமத்தி விமர்சித்ததையும் இன்று எல்லோரும் வசதியாக மறந்திருப்பார்கள். அப்படி ஒரு யுகத்தில் தமிழ் மக்கள் வாழ்ந்தார்கள்.

அவ்வாறான நெருக்கடியான பொழுதிலும் விருப்பமில்லாமலும், தமிழ் மக்களின் தேவைகளை தீர்த்துவைக்க அரசுகளோடு ஆட்சியில் பங்கெடுத்ததை தமிழினத் துரோகம் என்று வசைபாடியவர்கள் என்பதாலேயே இன்று ஆட்சியில் பங்கெடுத்தால் தம்மீதும் அவ்வாறான வசைபாடலும், தம்மையும் துரோகியாக்கியும் விடுவார்கள் என்ற அச்சம் காரணமாகவுமே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பினர் தாம் அமைச்சரவையில் பங்கெடுக்கப்போவதில்லை என்று ஒதுங்கி இருப்பதாக கூறுகின்றார்கள்.

ஆனால் இன்று நிலைமை தலைகீழாக மாறிவிட்டுள்ளதையும், வெறுங்கைகளோடு தமிழ் இனம் இருப்பதையும், மற்றச் சமூகங்களின் தூர நோக்குச் செயற்பாடுகளையும், அவர்களின் அரசியல் ரீதியான தந்திரோபாயங்களையும் தமிழ் மக்கள் சிந்திக்க வேண்டியவர்களாகவே இருக்கின்றார்கள். அமைச்சரவையில் பங்கெடுப்பது துரோகம் என்றால் அதைவிடப் பெரிய பதவியான எதிர்க்கட்சித் தலைவராக பதவி ஏற்றதும், நாடாளுமன்றக் குழுக்களின் பிரதித் தலைவர் பதவி எடுத்ததும் துரோகம்தான்.

தாம் அமைச்சரவையில் பங்கெடுக்காத அதேவேளை வேறு யாரும் வடக்கு கிழக்கில் தமிழர்கள் சார்பில் மத்திய அமைச்சராகிவிடக் கூடாது என்பதிலும் கூட்டமைப்பினர் கவனமாக இருக்கின்றார்கள். தேசிய அரசாங்கத்தை அமைத்துக் கொண்டபோது அரசாங்கத்திடம் பேசப்பட்ட பேரப்பேச்சின்போது முக்கியமாக பேசப்பட்ட விடயங்களாக, எதிர்க்கட்சித் தலைமை தேவை என்பதும், பிரதிக்குழுக்களின் தலைமைப் பதவி தேவை என்பதும், முன்னாள் அமைச்சர் டக்ளஸ் தேவாநன்தாவுக்கு எந்தச் சந்தர்ப்பத்திலும் அமைச்சர் பதவி வழங்கக் கூடாது என்பதுமே பிரதான கோரிக்கைகளாக இருந்ததாக தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களே கூறியுள்ளார்கள்.

இந்த தேசிய அரசாங்கமானது இதுவரை நான்கு தடவைகள் அமைச்சரவையில் மாற்றங்களையும், நியமனங்களையும் செய்துள்ளது அந்த ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பங்களிலும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் டக்ளஸ் தேவானந்தாவுக்கு அமைச்சுப் பதவி கிடைக்கப்போவதாக அரச உயர்மட்டத்தை குறிப்பிட்டு செய்திகள் வெளிவந்தபோதும் அதை தடுத்து நிறுத்தியது கூட்டமைப்புத்தான் என்பதும் கூறப்பட்ட செய்திகளாகவே இருந்துவருகின்றது.

இவ்வாற நிலையில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எதிர்பார்க்காத ஒரு அதிர்ச்சியாக அன்மையில் உதவிச் சபாநாயகர் பதவிக்கு யாழ்ப்பாண நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் அங்கஜனின் பெயரை ஜனாதிபதி சிபாரிசு செய்திருந்தார். அந்தச் செய்தி வெளியாகிய சில மணி நேரங்களிலேயே தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரன் அது தொடர்பில் கருத்துத் தெரிவிக்கையில் அங்கஜன் இராமநாதன் உதவிச் சபாநாயகராக நியமிக்கப்படுவதை தாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்போவதில்லை என்று கூறியிருந்தார்.

இலங்கையின் வரலாற்றில் 48 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு தமிழருக்கு அந்தப் பதவி கிடைக்க ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது அதையும் பல்வேறு முயற்சிகள் செய்து தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு தடுத்து நிறுத்தியது. ஆனால் அதன் பின்னரான சூழலில் அங்கஜன் பதவி வகிக்கும் சுதந்திரக் கட்சியின் அதிருப்தி உறுப்பினரான சுதர்சினி பெர்னாண்டோ பிள்ளை அந்தப் பதவிக்கு நியமிக்கப்பட்டபோது, அவருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்றும், அதுதான் தேசிய அரசாங்கத்தின் இலட்சனமாக இருக்கும் என்றும் பிரதமரோடு கூட்டமைப்பின் தலைவரும், எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான சம்பந்தன் நாடாளுமன்றத்தில் பிரதமரோடு வாதாடினார்.

அப்படி என்றால் வடக்கைச் சேர்ந்த ஒரு தமிழர் உதவி சபாநாயகராகவும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதில் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பு எவ்வளவு அக்கறையாக செயலாற்றி இருக்கின்றது என்பதை புரிந்து கொள்ளமுடிகின்றது.

அடுத்து வடக்கு கிழக்கு செயலணி அமைப்பதிலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தந்திரோபாயம் வேலை செய்திருப்பதை அந்தச் செயலணியில் நியமனம் பெற்றிருப்பவர்களைப் பார்க்கும்போது தெளிவாகத் தெரிகின்றது.

அந்தச் செயலணியில் எந்தவொரு தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும் இல்லை. அதேவேளை வடக்கில் இருக்கும் யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்த இரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களான டக்ளஸ் தேவானந்தாவோ, அங்கஜனோ அதில் பிரதிநிதித்துவம் செய்யப்படவும் இல்லை.

அதில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் டக்ளஸ் தேவானந்தா ஆட்சியில் பங்காளி இல்லை என்பதால் அதில் இடம்பெறவில்லை என்பதை நியாயப்படுத்தினாலும், அங்கஜன் யாழ்ப்பாணத்தின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் என்றவகையில் இடம்பெற்றிருக்க வேண்டும் அவ்வாறென்றால் அங்கேயும் அங்கஜன் நியமிக்கப்படாமைக்கு கூட்டமைப்பின் கைங்கரியம் இருக்கும் என்ற சந்தேகம் எழுவது சாதாரணமாகும்.

அந்த செயலணியில் தமிழ் அமைச்சர்களாக கொழும்பைச் சேர்ந்த சுவாமிநாதனும், மனோகணேசனும் இருக்கின்றனர். இவர்கள் வடக்கு கிழக்கில் செயலாற்றுவதையும் கூட்டமைப்பின் மாகாணசபை உறுப்பினர்கள் விமர்சிக்கின்றனர்.

இதில் கூட்டமைப்பின் முரண்பாடு இன்னொன்றும் இருக்கின்றது. வடக்கு கிழக்கில் உள்ள எட்டு மாவட்டங்களிலும் மாவட்ட அபிவிருத்திக் குழுக்களின் இணைத் தலைமைப் பொறுப்புக்களில் கூட்டமைப்பின் உறுப்பினர்கள் நியமிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அவ்வாறு இருக்கையில் இந்த மாவட்டங்களின் அபிவிருத்தி, மீள்கட்டமைப்பு தொடர்பில் முக்கிய பங்களிப்புச் செய்யும் என்று எதிர்பார்க்கப்படும் செயலணியில் ஏன் கூட்டமைப்பு பிரதிநிதித்துவம் பெறாமல் ஒதுங்கிக் கொண்டுள்ளது என்பதே அந்த முரண்பாடாகும்.

ஒருவேளை அந்தச் செயலணியில் பிரதிநிதித்துவம் செய்தால் தம்மை நோக்கித் தமிழ் மக்கள் கேள்வி கேட்பார்கள் என்று ஒதுங்கிக் கொண்டார்களா?, அல்லது தமிழ் மக்களின் பிரச்சினைகள் தீராப் பிரச்சனையாகவே இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகின்றார்களா? அல்லது செயலணியில் பங்கேற்றால் ஏன் அமைச்சரவையிலும் பங்கேற்கக் கூடாது? இதில் கூட்டமைப்பின் அரசியல் தந்திரோபாயம் என்னவாக இருக்கின்றது என்று தம்மை நோக்கி பலரும் கேள்விகளை முன்வைப்பார்களே என்ற அச்சங்களா? என்ன காரணம்.

எவ்வாறு சிந்தித்தாலும் தமிழ்த் தேசியக் கூட்டமைப்பின் முன்னுக்குப் பின்னான இந்த முரண்பாட்டுக் குவியலிலிருந்து தமிழ் மக்களுக்கு தெளிவு கிடைக்கப்போவதில்லை என்பதை மாத்திரம் தெள்ளத்தெளிவாகக் கூறமுடியும்.

மீண்டுமொரு வீச்சில் சந்திக்கும்வரை நன்றி

WEEKLY SPECIAL

பார்த்தேன் ரசித்தேன்

பார்த்தேன் ரசித்தேன்

பிழைகளற்ற பயணம்

அவிழா முடிச்சாகும் ஜெயலலிதா மரணம்

வள்ளலாக மாறிய ஒரு கேணல்