கிறிஸ்தவ மதத்தில் மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நாள்களில் ஒன்றாக புனித வெள்ளி (Good Friday) கருதப்படுகிறது.
இந்த நாள், யேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு உயிர்நீத்ததை நினைவுகூறும் நாளாகும்.
உலகம் முழுவதும் கிறிஸ்தவர்கள் இந்த நாளை துக்கமும் தியானமும் நிறைந்த முறையில் அனுசரிக்கின்றனர்.
புனித வெள்ளி, ஈஸ்டர் திருநாளுக்கு முன்பான வெள்ளிக்கிழமை அன்று வருகிறது. யேசு கிறிஸ்து மனிதகுலத்தின் பாவங்களுக்காக தன்னையே அர்ப்பணித்தார் என்ற நம்பிக்கையை மையமாகக் கொண்டு இந்த நாள் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
அதனால், இது துக்கநாளாக இருந்தாலும், ஆன்மீக ரீதியில் மிகப் புனிதமான நாளாகக் கருதப்படுகிறது.
இந்த நாளில் தேவாலயங்களில் சிறப்பு ஆராதனைகள் நடைபெறும். விசுவாசிகள் நோன்பு இருந்து ஜெபம் செய்து, “சிலுவைப் பாதை” (Stations of the Cross) எனப்படும் வழிபாட்டு முறையில் கலந்து கொள்கிறார்கள். யேசு சிலுவைக்கு சென்ற பாதையை நினைவுகூறும் இந்த வழிபாடு, அவருடைய துன்பத்தையும் தியாகத்தையும் உணரச்செய்கிறது.
புனித வெள்ளி, மனிதர்களுக்கு அன்பு, மன்னிப்பு, தியாகம் ஆகியவற்றின் அர்த்தத்தை உணர்த்தும் நாளாகும். உலகம் எவ்வளவு மாறினாலும், யேசு கிறிஸ்துவின் தியாகம் மனிதகுலத்திற்கு நம்பிக்கையையும் இரட்சிப்பையும் அளிப்பதாக கிறிஸ்தவர்கள் நம்புகின்றனர்.
அதனால், புனித வெள்ளி என்பது ஒரு வரலாற்று நினைவு நாளாக மட்டும் அல்லாது, மனிதர்களின் ஆன்மீக வாழ்வை சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு முக்கியமான தினமாகவும் திகழ்கிறது.
வரலாறு
கடவுள் தன் சாயலில் ஆதாமை படைத்தார். அவன், கடவுளின் கட்டளையை மீறி நடந்த போது, கீழ்படியாமை என்ற பாவம் உட்பட பல தீய செயல்களால் மரணத்தை சம்பாதித்தான். எனவே பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற, அதற்கு பரிகாரம் தேட, இஸ்ரேல் மக்கள் பறவை, மிருகங்களை கொன்று அதன் ரத்தத்தை சிந்தி கடவுளுக்கு பலி செலுத்தினர். இதனால் பாவமன்னிப்பு பெற்றதாக திருப்திப்பட்டனர். இருப்பினும், பாவத்தை விட முடியவில்லை. இந்தக் கொடிய பாவ வழிகளில் இருந்து விடுபட கடவுள், இஸ்ரேல் மக்களுக்கு பத்து கட்டளைகளை விதித்தார். அதனையும் மக்கள் பின்பற்றவில்லை.
பறவை, விலங்கின ரத்தத்தால் மக்களின் பாவத்தை கழுவ முடியாது, எனக்கருதிய கடவுள், மனுக்குலத்துக்காக தானே பலியாக வேண்டுமென்று தீர்மானித்தார். எனவே ஏழையாக, கன்னிப் பெண் மரியாளின் வயிற்றில் பாலகனாக அவதரித்தார். தனது 34வது வயதில் பாவத்திலிருந்து மக்களை விடுவிக்க தனது மாசில்லா பரிசுத்த ரத்தத்தை சிலுவையில் சிந்தினார். இயேசு தனது முப்பதாம் வயதில் ஞானஸ்நானம் எடுத்த பின், மூன்றரை வருடங்களாக பல அற்புதங்களை மக்களுக்கு செய்தார். இதனை சகிக்காத யூத மத குருக்களும், ஆசாரியர்களும் இயேசுவை கொல்ல சதி செய்தனர். “பஸ்கா பண்டிகைக்கு சீடர்களுடன் ஜெருசலேம் சென்ற இயேசு, அதனை முடித்த பின், கெத்சமனே தோட்டத்துக்கு ஜெபம் செய்ய சென்றார். அப்போது இயேசுவை பிடிக்க, யூதமத குருக்கள், ஆசாரியர்களை அழைத்து சென்ற அவரது சீடரான யூதாஸ் காரியோத் 30 வெள்ளிக்காசுக்காக ஆசைப்பட்டு, அவரை முத்தமிட்டு காட்டிக்கொடுத்தான்.
பிரதான ஆசாரியன் வீட்டில் இயேசுவை இரவு முழுவதும் அடித்து, துன்புறுத்தி மரணத்துக்கு ஏதுவான பொய் சாட்சியை தயாரித்தனர். மறுநாள் ரோம அரசர் ஏரோதுவிடம் விசாரணைக்கு அழைத்து சென்று குற்றப்படுத்தினர். ஆனால், அரசரோ இவர் மீது குற்றம் காணாமல், கவர்னர் பிலாத்துவிடம் அனுப்பி வைத்தார். பிலாத்துவும் இவர்மீது எந்த குற்றமும் காணவில்லை. இவரின் ரத்தப்பலி என்மீது சுமராது, என கைகளை கழுவி, “”இவரை இஷ்டப்படி செய்யுங்கள், என கூறி இயேசுவை அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார். பின் யூத மதக்குருக்கள் அதிகபட்ச தண்டனையாக சிலுவையில் அறைந்து கொல்ல முடிவு செய்தனர். இயேசுவை சாட்டையால் அடித்து, தலையில் முள்முடி சூட்டி, அதிக பாரமுள்ள சிலுவை மரத்தை தூக்க செய்து, “கபாலஸ்தலம் எனப்படும் கொல்கொதா என்ற இடத்திற்கு ஊர்வலமாக அழைத்து சென்று சிலுவை மரத்தில் ஏற்றினர்.
